Wystawa czynna: 
11 lipca – 30 listopada 2015 r. 
Gmach główny Muzeum Tatrzańskiego, ul. Krupówki 10. 

Wystawa to pierwsza odsłona programu Otoczenie. Otoczenie, czyli to, co wokół. Patrzymy z okien dawnej leżakowni sanatorium, teraz Galerii Władysława Hasiora, filii Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem.

„Wyobraźnię i fantazję należy trenować. Wiem o tym z własnego doświadczenia. Żaden artysta nie znajduje tylko w samym sobie dość energii twórczej i musi być podłączony doakumulatora – tak nazwałem Związek, z tym, co potrafimy dostrzec w zasięgu ręki, wzroku, na codziennej drodze. Dostrzec urodę samotnego drzewa – usłyszeć przejmującą ciszę kamienia. Umieć szczerze zdziwić się różnorodnością form, jakie demonstruje materia wody, i tajemniczym racjonalizmem dostrzeżonym w strukturze kryształu”. Władysław Hasior

Najmniej rozpoznaną dziedziną twórczości Władysława Hasiora, autora asamblaży pokazywanych między innymi w 1968 w Moderna Museet, są tworzone od połowy lat 60. do śmierci artysty Notatniki fotograficzne. W jego Galerii zachowało się 20 000 slajdów podzielonych na około 400 tematycznych zestawów. Znajdziemy tam dokumentację jego działań i prac, zdjęcia z licznych podróży artysty czy skomponowane tematycznie lub ikonograficznie wykłady z historii sztuki. Osobnym dużym cyklem jest Poezja przydrożna, w ramach której badał – głównie w latach 70. – warstwę semantyczną i ikonosferę przestrzeni ogólnodostępnej: fotografował przede wszystkim polskie reklamy, hasła propagandowe, gazetki ścienne, które zwróciły jego uwagę treścią albo formą plastyczną. Interesowały go też pomniki, kommemoratywne założenia przestrzenne, ikonografia władzy, architektura sakralna i funeralna. Notatniki to także lekcja wrażliwości wyprowadzana z obserwacji świata przyrody, gdzieniegdzie uwzględniająca ingerencję człowieka. Osobnym blokiem, który pewnie stanie się najważniejszym z perspektywy historii sztuki, jest Sztuka plebejska, typologiczny dokument z obszaru fotografii socjologicznej. Hasior koncentrował się tu na uniwersalnych, ponadlokalnych trendach w kulturze ludowej, często przejmowanych powierzchniowo, bez zrozumienia sedna oryginalnej tendencji, co współcześnie moglibyśmy określić efektem cargo. Dokument ten jest też rodzajem rodowodu konstruowanego przez Hasiora, projektem tożsamościowym, jedynym w jego karierze sposobem zbadania fenomenu PRL, którego sam był beneficjentem – mianowicie awansu społecznego.

Pokaz w Muzeum Tatrzańskim obejmuje wybór studiów materiałowych, strukturalnych i etnograficznych oraz wykłady dotyczące sztuki nowoczesnej. Wystawie towarzyszy publikacja z wyborem tekstów, jakimi Hasior opatrywał swoje fotofelietony. Dotychczas Notatniki były pokazywane dosłownie kilka razy. Dają szansę, aby biografię artysty i historię jego sztuki napisać na nowo.

Kuratorka wystawy: Ewa Tatar

Wystawa to pierwsza odsłona programu Otoczenie. W jego ramach kuratorki i zaproszeni artyści problematyzować będą sztukę i mit bohatera Galerii Władysława Hasiora, jej bezpośrednie otoczenie, w tym Muzeum Tatrzańskie, samo miasto – Zakopane – jako gotową wystawę sztuki, wreszcie środowisko artystyczne, w jakim sam pozycjonował swoją sztukę.

Serdecznie zapraszamy na wystawę.

Kuratorki programu: Julita Dembowska, Ewa Tatar
Współpraca merytoryczna: Anna Batko
Asystenci: Adrian Przywara, Gabriela Sułkowska
Koncepcja graficzna: Jakub de Barbaro
Projekty i skład: Elżbieta Szurpicka

Program Otoczenie. Wokół Władysława Hasiora dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ze środków Województwa Małopolskiego.

(MJ)